در سال ۱۸۷۵ زنان یک کارخانه پارچه بافی در آمریکا برای احقاق حققشون دست به تظاهراتی آرام زدند اما این تظاهرات آرام توسط پلیس به خشونت تبدیل شد و به دنبال آن تعدادی از زنان زخمی و تعدادی نیز کشته شدند.(یادمون نره سال ۱۸۷۵ )

این مبارزه و مقاومت بعدها نام روز جهانی زن را به خود اختصاص داد اما در ۸مارس ۱۹۱۷ در روسیه به رهبری کلارازبتیکین و الکساندراکولنتای تظاهرات عظیمی بر علیه جنگ و فقر و گرسنگی بر پا شد و به دنبال آن در شهرهای مختلف روسیه ُ به تبع این تظاهرات کارگران نیز دست به اعتصابات  عمومی زدند و این روز در تاریخ انقلاب روسیه به روزی به یاد ماندنی تبدیل شد .

سر انجام درسال ۱۹۲۱ کنفرانس زنان انتر ناسیونال سوم روسیه این روز را به عنوان روز جهانی زن نامید.

این مقدمه تاریخی را از این جهت به طور خلاصه عنوان کردم که آیا امروزه در سرزمین مهر و لبخند ایران عزیزمان روا است که نشست زنان به  خاطر درخواستهای آرام و منطقی  توسط پلیس همجنس خودشان تارو مار شود؟

مگر در خواستهای اینان شامل حال همان پلیس زن نیز نمی شود ؟

مگر او خودش مادر نیست ؟چه اتفاقی افتاده است که او احساسات پاک و لطیف زنانه اش را فراموش کرده ؟

ای کاش من هم برای پرسشهای بیشمار ذهنم پاسخی قابل قبول پیدا کنم.

همیشه پرسشهای بی پاسخ مورد آزارم است.

برای تمام مادران و دختران سرزمینم ،حتی آنان که دوست دارند جور دیگر باشند